De neerlandicus Joke Linders schreef een knap proefschrift over Annie M.G. Schmidts schrijverschap, Doe nooit wat je moeder zegt. De VARA had Annie gevraagd een kinderprogramma te schrijven. "Je hoeft niet bang te zijn voor kritiek, want er kijkt verder toch geen hond." Maar nee, "binnen de kortste keren is de voor kinderen geschreven musical Ja zuster, nee zuster  een van de beste  Nederlandse televisieseries van dat ogenblik. Ongeacht  wie ernaar  kijkt, kind, kraai of volwassene. (...)  De enige serie waarvoor in de jaren zestig de straten leeg blijven." Aldus Linders in haar boek, blz. 220.                                                                                                                                                                                                                        Annie M.G. Schmidt is gelauwerd met de Constantijn Huygensprijs. Fantastisch natuurlijk, maar Karel van het Reve en Rudy Kousbroek en zij niet alleen vonden dat zij ook de hoogste prijs had moeten hebben: de P.C. Hooftprijs.

Wie meer over Ja zuster nee zuster wil weten, kan terecht in Wacht maar tot ik dood ben. Annie M.G. Schmidt: haar leven en werk voor theater, radio en tv door Hans Vogel. Het hoofdstuk "Rusthuis vol herrie" telt ruim 30 pagina's met onder andere magnifieke passages over Dick Swidde en Wim Sonneveld. Acteur Leen Jongewaard klaagde: "Als iemand als Wim Sonneveld meedoet, zijn wij ineens het lopend decor."  Want Annie gaf hem maar liefst drie liedjes en twee rollen!