Al jaren stond Rouen bovenaan onze agenda. Toen ik in juli 1997 naar de kathedraal van Reims reisde, had ik een tekenboek op zak, waarin ik naast tekeningen en aquarellen de nodige aantekeningen maakte. Een lijstje met "dominante kleuren op Monets palet": kobaltblauw, okergeel, kobaltpaars, loodwit, ultramarijn, vermiljoen, cadmium oranje, cadmiumgeel.     
In Rouen werkte Monet van februari tot april 1892 (drie maanden) aan maximaal veertien doeken per dag (...). Het jaar daarop keerde hij terug..., hij zwoegde voort, vastbesloten, maar vaak wanhopig. "Het is een hardnekkige korst van kleur," schreef hij, "maar het is geen schilderij."

Van de bibliotheek van de Rijksakademie leende ik Daniel Wildenstein, Claude Monet. Biographie et catalogue raisonnée. La Bibliotheque des arts, 1979. Jammer dat deze uitgave alleen in zwart/wit is, maar geen probleem: alle kleurrijke Notre-Dames van Monet vind je op internet.

Mijn Notre Dame is begonnen als tekening en daarna aquarel geworden.